خیلی سال پیش تو یه نمایشگاه به پیرهنای آدما نگاه میکردم و فکر میکردم چارخونه چقدر زیباست و چند لحظه بعد متوجه شدم عه خودمم که چارخونه پوشیدم، اما اصلا متوجه نبودم و حواسم نبود و فقط زیبایی لباس بقیه رو میدیدم! 

امشب هم تو عکس دسته جمعی تازه دندونای خودمو دیدم و یادم اومد چقدر همیشه دندونای بقیه رو تحسین میکنم در حالی که دندونای خودمم خوبن😃

در مورد زیبایی هم همینطوره، همیشه زیبایی رو تو بقیه میبینم اما به زیبایی خودم باور ندارم🤔🤔🤔

یا حتی تیپ، تپرا با نمکن، لاغرا دوست داشتنین، هر کسی یه جور جذاب و دوست داشتتیه، اما نوبت به خودم ک میرسه خودمو با استریکت ترین استاندارذها مسنجنم🤔

الان خیلی بهترشدم البته و خودمو بیشتر دوست دارم از همیشه، اما برام جالبه همه ی اینا....