دلم میخواد با یه دانای کل صحبت کنم 

ازش نظرشو راجع به این زندگی فعلیم و زندگی خوابگاهی بپرسم، ازش در مورد آیندم بپرسم، ازش بپرسم چجوری میتونم حال خوبمو برگردونم؟ 

دلم یه آرامش بزرگ و یه دانایی و آگاهی عظیم میخواد

امروز اولین شنبه ای هست که کلاس تفسیرو نمیتونم برم و کاملا بهش نیاز دارم

حدس میزنم وقتی برم بیرون، تا شب که برگردم حالم خوبتر شده اما هنوز قفلم، جریان درونم مسدود شده انگار! 

پی نوشت: کم کم دارم از تو بهت و شُک محیط جدید درمیام...