نمیدونم تاریخ امروز اولین شب رمضان هست و یا ۳۰ام بهمن یا بیست فوریه.

با آخری کار میکنم، دومی هویت ملی من رو شکل دادی و اولی تاثیر گذارترین تقویمه در حال و احوالات روحی.

بنابراین روحم آرومه و در ثبات، ذهن و روانم سوگواره از اتفاقاتی که برای کشورم و مردمم افتاده و در خلال اینها باید کار کنم و بی توجه به هردو، باید پروژه ها رو به ددلاین ها و مشتری ها برسونم.

پیدا کردن آرامش در تنهایی و سکون دستاورد این روزهام بوده و امیدوارم که با دوام و ادامه دار باشه!

این دوران هم میگذره، همونطور که کرونا گذشت، جنگ ۱۲ روزه که نمیدونستیم چقدر ممکنه طول بکشه و چه نتایجی داشته باشه گذشت و همه بحران ها و مسائل و مصائب قبلش گذشت.

و از پس این سختی ها، سختی های دیگری خواهد آمد،

رنج بشر پایانی نداره!

یا ایهاالنسان

انک کادح الی ربک کادحا

فملاقیه!

استاد میگفت مقام انسان از فرشته بالاتره،

آخه فرشته رنج و فراغ نمیدونه چیه

انسان بدبخت و بیچاره هست که در این جهان دوری و فراغ رو تجربه میکنه

و عشق رو در قعر این سیاهی تجربه میکنه !

شنیدن همین برای آرامش قلبم کافی بود انگار!